โจทก์ฟ้องว่า โจทก์กับจำเลยเป็นสามีภริยากันโดยจดทะเบียนสมรสถูกต้องตาม กฎหมาย เมื่อประมาณ ปี 2535 จำเลยจงใจละทิ้งร้างโจทก์ไปอยู่ที่อื่นจำเลยไม่เคยให้ ความช่วยเหลือเลี้ยงดูโจทก์ตามสมควร กระทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการเป็นสามีภริยากัน อย่างร้ายแรงจำเลยใช้ไม้ตีทำร้ายร่างกายโจทก์เป็นเหตุให้โจทก์ได้รับอันตรายแก่กาย โจทก์ไม่อาจอยู่ร่วมเป็นสามีภริยากับจำเลยได้ต่อไปขอให้ศาลพิพากษาให้จำเลยไปจดทะเบียนหย่ากับโจทก์หากไม่ไปให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาของ จำเลย
จำเลย ให้การว่าจำเลยไม่ได้จงใจละทิ้งร้างโจทก์หากแต่โจทก์เป็นผู้ขับไล่จำเลยออกจาก บ้านพัก จำเลยมิได้ใช้ไม้ตีโจทก์บุตรชายของโจทก์ จำเลยเป็นผู้ตีเนื่องจากไม่ชอบ พฤติกรรมของโจทก์ที่มีภริยาใหม่และพาภริยาใหม่เข้ามาอยู่ในบ้านโจทก์ จำเลยให้การรับสารภาพว่าทำร้ายโจทก์เพื่อไม่ให้บุตรชายเสียประวัติขอให้ยกฟ้อง
อ่านต่อ »
