ศาลพิพากษาจำเลยโทษให้รอการลงโทษคดีหนึ่งและอีกคดีหนึ่งให้รอการกำหนดโทษ จำเลยไม่ได้รับโทษจำคุกจริงจึงไม่ใช่ผู้ต้องโทษไม่ได้รับประโยชน์จาก พรบ.ล้างมลทิน พ.ศ. 2550 แม้โจทก์จะไม่ได้ขอให้ศาลนำโทษในคดีก่อนมาบวกเข้ากับโทษในคดีนี้ก็ตามศาลมีอำนาจนำมาบวกโทษได้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 มาตรา 4, 6, 8, 15, 27, 28, 31, 61, 70, 73, 75, 76 และสั่งให้แผ่นซีดีรอม (เอ็มพี 3) ของกลาง จำนวน 47 แผ่น ตกเป็นของเจ้าของลิขสิทธิ์ ระวางโทษจำเลยเป็นสองเท่า กำหนดโทษของจำเลยในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ อ.4901/2549 ของศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลางแล้วบวกเข้ากับโทษของจำเลยในคดีนี้ นับโทษจำคุกของจำเลยในคดีนี้ต่อจากโทษจำคุกของจำเลยในคดีอาญาหมายเลขดำที่ อ.5315/2550 ของศาลทรัพย์สินทางปัญญาและการค้าระหว่างประเทศกลาง และจ่ายค่าปรับฐานละเมิดลิขสิทธิ์กึ่งหนึ่งให้แก่ผู้เสียหายซึ่งเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ด้วย
